استانداردهای پارچه‌های نبافته قابل شستشو:

۱. قابلیت شستشو:پارچه‌های نبافته می‌توانند تحت شرایط خاصی به سرعت تجزیه و در آب حل شوند. قابلیت شستشو معمولاً با خیساندن آن در آب برای مدت زمان مشخصی و مشاهده اینکه آیا قابل تجزیه و حل شدن است، ارزیابی می‌شود.

۲. زمان تجزیه:زمان تجزیه پارچه‌های نبافته قابل شستشو باید با استانداردهای کشورها یا مناطق مربوطه مطابقت داشته باشد. به طور کلی، هرچه زمان تجزیه کوتاه‌تر باشد، تأثیر کمتری بر محیط زیست خواهد داشت.

۳. محصولات تجزیه:پارچه نبافته تجزیه شده نباید هیچ ماده مضری تولید کند و هیچ آسیبی به محیط زیست و بدن انسان وارد نکند.

۴. خواص فیزیکی:خواص فیزیکی پارچه‌های نبافته قابل شستشو باید مشابه پارچه‌های نبافته معمولی باشد، از جمله استحکام کششی، ازدیاد طول در نقطه پارگی و غیره، تا از قابلیت اطمینان آنها در حین استفاده اطمینان حاصل شود.

۵. برچسب بسته‌بندی:بسته‌بندی پارچه‌های نبافته قابل شستشو در ماشین لباسشویی باید به وضوح با علامت «قابل شستشو در ماشین لباسشویی» و نمادهای مرتبط مشخص شود تا کاربران بتوانند به درستی از آنها استفاده و آنها را جابجا کنند.

لازم به ذکر است که استانداردهای مربوط به منسوجات نبافته قابل شستشو ممکن است از کشوری به کشور دیگر متفاوت باشد، بنابراین هنگام استفاده و انتخاب آنها، باید از استانداردها و مقررات محلی پیروی شود. این استانداردها به گونه‌ای تدوین شده‌اند که اطمینان حاصل شود منسوجات نبافته قابل شستشو می‌توانند به طور مؤثر تولید زباله‌های جامد را کاهش داده و پس از استفاده، حفاظت از محیط زیست را ارتقا دهند.